Ongeveer een maand geleden vermelden we een belangrijke reden voor de Europese bezorgdheid rond de overheidsfinanciën van Griekenland, Portugal, Ierland en dergelijke meer. De vrees bestond, en bestaat nog steeds, dat er een nieuwe financiële crisis kan uitbreken indien deze landen niet langer aan hun betalingsverplichtingen kunnen voldoen. Europese (groot)banken hebben deze overheidsobligaties immers gretig opgekocht, waardoor ze in nieuwe problemen kunnen belanden bij een ‘default’. De Bank for International Settlements (BIS) heeft becijferd hoe groot deze blootstelling is en in welke landen de ‘fall-out’ het grootst zou zijn.

Lees hier het volledige artikel.

Sinds november 2008 schommelen de olieprijzen tussen de 70 en 80 dollar per vat. De laatste dagen wordt er geflirt met 80 dollar per vat grens. Desondanks staat de olieprijs voor ons op een afgetekende recordhoogte sinds het uitbreken van de crisis. De euro verloor, in het zog van de Griekse perikelen, immers veel terrein ten opzichte van de dollar. Dit houdt in dat de olieprijs in euro stijgt. In november 2009, toen de euro nog ongeveer anderhalve euro waard was, werd ongeveer 53 euro per vat ruwe olie betaald. Momenteel is dit bedrag opgelopen tot bijna 60 euro, een stijging van ruim 10 procent.

De ontwaarding van de euro heeft zeker ook positieve gevolgen, niet in het minst voor onze exportsector. De grondstoffen worden evenwel op sluipende wijze duurder naarmate de euro ontwaardt ten opzichte van de dollar, een evolutie die nauwelijks opgemerkt wordt zo lang de prijs van grondstoffen typisch uitgedrukt wordt in dollartermen.

Om te oogsten moet je zaaien. Maar als de markt verzadigd is dan riskeert al de moeite voor niets te zijn geweest. De managementliteratuur leert echter dat je inzake timing maar beter te vroeg kunt zijn. Bedrijven die investeren op het dieptepunt hebben de beste papieren om het laken naar zich toe te trekken als de vraag herneemt. Vooral investeringen in O&O en innovatie maken het verschil maar zijn uiteraard ook het duurst. De uitweg uit dit dilemma heet open innovatie.

Lees hier het volledige artikel op onze VKW Metena website.

Nu we ons in de naweeën van de financiële crisis bevinden, verplaatst de bezorgdheid van beleggers en het algemene publiek zich naar de toestand van de overheidsfinanciën. In België, en in de meeste andere westerse economieën, is er vast en zeker reden tot bezorgdheid gezien de pijlsnel oplopende schulden. Waar dit toe kan leiden, toont Griekenland aan. Maar welke schulden zijn nog draaglijk en vanaf welk schuldgraad moet men zich pas echt zorgen maken? En wat zijn de concrete gevolgen van een te hoog schuldniveau? Kenneth Rogoff, professor aan de universiteit van Harvard, biedt samen met Carmen Reinhardt een aantal antwoorden in een recent verschenen onderzoekswerk.

Lees hier het volledige artikel.